Nazwisko i imię:
(Koźmianowa Teofila ze Skrzyńskich).
Tytuł:
Dwie przemowy żałobne miane w kościele bychawieckim dnia 13 Września r. 1851. Przy pogrzebie Teofili z Skrzyńskich Koźmianowej Urodzonej w Przedmieściu, w Galicyi, 17 Grudnia roku 1814 Zmarłej w Piotrowicach, w Lubelskiem, dnia 10 Września 1851 r.
Miejsce i rok wydania:
B. m. b. r. (Warszawa, 1851),
Opis/komentarz:
w 4ce, str. 24, 1 nl. Zawartość: Na s. 5-8: Do moich Wnuków, z datą i podpisem: Kajetan Koźmian, w 79 roku życia, dnia 4 Października 1851 roku. Na s. 6-18: Przemówienie w czasie żałobnego nabożeństwa za duszę ś. p. Teofili z Skrzyńskich Koźmianowej, miane w Bychawce dnia 13 Września 1851 roku przez księdza Walentego Baranowskiego, kanonika proboszcza bychawieckiego. Na s. 19-24: Kilka słów żałobnych nad grobem ś.p. Teofili ze Skrzyńskich Koźmianowej (!) na Cmentarzu w Bychawce dnia 13 Września 1851 r. powiedzianych przez księdza Innocentego Szeligę Przeora Klasztoru XX. Dominikanów w Lublinie. Na s. 1 nl.: Ostatnia dosłowna modlitwa zmarłej, którą na chwilę przed skonaniem do Boga przemówiła. W pierwszym wydaniu Bibliografii Polskiej XIX st., t. I, Kraków 1872, s. 67, pod hasłem Baranowski Walenty zamieszczono odsyłacz zawierający mylne informacje dotyczące autora oraz odmienną datę wydania: Przemówienie na pogrzebie Koźmianowej ze Skrzyńskich żony And. Edw. Koźmiana w r. 1851, ob. Koźmian Jan X. (Dwie przemowy 1856). - Odsyłacz ten został następnie powtórzony w drugim wydaniu Bibliografii Polskiej XIX st., t. II, Kraków 1961, s. 89. W pierwszym wydaniu Bibliografii Polskiej XIX st., t. VI, Kraków 1881, s. 391, opis druku zamieszczono pod hasłem Koźmian Kajetan. - Tamże zamieszczono mylną uwagę: Koźmian wydał te mowy miane na pogrzebie jego żony (!) i przyozdobił je swą przemową do wnuków swoich. Nar. - Ossol. - Warsz.Un.
Całość:
(Koźmianowa Teofila ze Skrzyńskich).
Dwie przemowy żałobne miane w kościele bychawieckim dnia 13 Września r. 1851. Przy pogrzebie Teofili z Skrzyńskich Koźmianowej Urodzonej w Przedmieściu, w Galicyi, 17 Grudnia roku 1814 Zmarłej w Piotrowicach, w Lubelskiem, dnia 10 Września 1851 r.
B. m. b. r. (Warszawa, 1851),
w 4ce, str. 24, 1 nl.
Zawartość:
Na s. 5-8: Do moich Wnuków, z datą i podpisem: Kajetan Koźmian, w 79 roku życia, dnia 4 Października 1851 roku.
Na s. 6-18: Przemówienie w czasie żałobnego nabożeństwa za duszę ś. p. Teofili z Skrzyńskich Koźmianowej, miane w Bychawce dnia 13 Września 1851 roku przez księdza Walentego Baranowskiego, kanonika proboszcza bychawieckiego.
Na s. 19-24: Kilka słów żałobnych nad grobem ś.p. Teofili ze Skrzyńskich Koźmianowej (!) na Cmentarzu w Bychawce dnia 13 Września 1851 r. powiedzianych przez księdza Innocentego Szeligę Przeora Klasztoru XX. Dominikanów w Lublinie.
Na s. 1 nl.: Ostatnia dosłowna modlitwa zmarłej, którą na chwilę przed skonaniem do Boga przemówiła.
W pierwszym wydaniu Bibliografii Polskiej XIX st., t. I, Kraków 1872, s. 67, pod hasłem Baranowski Walenty zamieszczono odsyłacz zawierający mylne informacje dotyczące autora oraz odmienną datę wydania: Przemówienie na pogrzebie Koźmianowej ze Skrzyńskich żony And. Edw. Koźmiana w r. 1851, ob. Koźmian Jan X. (Dwie przemowy 1856). - Odsyłacz ten został następnie powtórzony w drugim wydaniu Bibliografii Polskiej XIX st., t. II, Kraków 1961, s. 89.
W pierwszym wydaniu Bibliografii Polskiej XIX st., t. VI, Kraków 1881, s. 391, opis druku zamieszczono pod hasłem Koźmian Kajetan. - Tamże zamieszczono mylną uwagę: Koźmian wydał te mowy miane na pogrzebie jego żony (!) i przyozdobił je swą przemową do wnuków swoich.
Nar. - Ossol. - Warsz.Un.