Nazwisko i imię:
Kmiotek.
Tytuł:
Kmiotek (Na karcie tytułowej rocznika nadto podtytuł:) Pismo czasowe do czytania dla wiejskiego i miejskiego ludu przeznaczone obejmujące: Nauki religijno-moralne: przestrogi i objaśnienia usuwające przesądy i zabobony; obowiązki i powinności względem panów i zwierzchności; wiadomości i wyciągi z rozporządzeń i przepisów rządowych tyczących się wszystkich mieszkańców kraju; naukę zdrowia ludzi i zwierząt i łatwiejsze sposoby jego ratowania; naukę i przepisy dla różnych gałęzi wiejskiego i domowego gospodarstwa, wreszcie powieści, anegdoty i wiadomości nauczyć, zabawić i ciekawość ludzi zająć mogące i t. d. (Tygodnik).
Miejsce i rok wydania:
Warszawa, redaktor Paweł Eustachy Leśniewski, nakł. i druk. S. Orgelbranda, rok I: 1842 (nr 1 z 8 I) — rok IX: 1850 (nr ostatni 52 z 28 XII),
Opis/komentarz:
w 8ce, paginacja ciągła w obrębie roku, pojedynczy nr liczy str. 4; prenumerata roczna w księgarniach rub. 1 kop. 20 (złp. 8). W t. II. pierwszego wydania Bibliografii Polskiej (Kraków 1874, str. 390) informacja, że w r. 1843 redagował pismo F. M. Sobieszczański. W r. 1860 powstało nowe pismo o tej samej nazwie z inną redakcją (obacz). Teksty w większości anonimowe lub ukryte pod kryptonimami: Pisali tu m. in.: Kacper Kordec; Bronisława Leśniewska; J. Meysner; L. E. Rajszel; Mikołaj Reumann; Franciszek Szafrański; ks. Stanisław Szczepański; Paulina Wilkońska; Szymon Zajączkowski; J. Żochowski. Opublikowano nadto fragment pieśni Jana Kochanowskiego oraz bajkę Ignacego Krasickiego. Tłumaczony (m. in.); ks. Franciszek Soave. Ak. — Czart. — Jag. — Lub.Un.Kat. — Łop. — Nar. — Ossol. — Płock — Pozn. TPN — Śl. — Tor.Un. — Warsz.Un. — Wrocł.Un.
Całość:
Kmiotek.
Kmiotek (Na karcie tytułowej rocznika nadto podtytuł:) Pismo czasowe do czytania dla wiejskiego i miejskiego ludu przeznaczone obejmujące: Nauki religijno-moralne: przestrogi i objaśnienia usuwające przesądy i zabobony; obowiązki i powinności względem panów i zwierzchności; wiadomości i wyciągi z rozporządzeń i przepisów rządowych tyczących się wszystkich mieszkańców kraju; naukę zdrowia ludzi i zwierząt i łatwiejsze sposoby jego ratowania; naukę i przepisy dla różnych gałęzi wiejskiego i domowego gospodarstwa, wreszcie powieści, anegdoty i wiadomości nauczyć, zabawić i ciekawość ludzi zająć mogące i t. d. (Tygodnik).
Warszawa, redaktor Paweł Eustachy Leśniewski, nakł. i druk. S. Orgelbranda, rok I: 1842 (nr 1 z 8 I) — rok IX: 1850 (nr ostatni 52 z 28 XII),
w 8ce, paginacja ciągła w obrębie roku, pojedynczy nr liczy str. 4; prenumerata roczna w księgarniach rub. 1 kop. 20 (złp. 8).
W t. II. pierwszego wydania Bibliografii Polskiej (Kraków 1874, str. 390) informacja, że w r. 1843 redagował pismo F. M. Sobieszczański.
W r. 1860 powstało nowe pismo o tej samej nazwie z inną redakcją (obacz).
Teksty w większości anonimowe lub ukryte pod kryptonimami:
Pisali tu m. in.: Kacper Kordec; Bronisława Leśniewska; J. Meysner; L. E. Rajszel; Mikołaj Reumann; Franciszek Szafrański; ks. Stanisław Szczepański; Paulina Wilkońska; Szymon Zajączkowski; J. Żochowski.
Opublikowano nadto fragment pieśni Jana Kochanowskiego oraz bajkę Ignacego Krasickiego.
Tłumaczony (m. in.); ks. Franciszek Soave.
Ak. — Czart. — Jag. — Lub.Un.Kat. — Łop. — Nar. — Ossol. — Płock — Pozn. TPN — Śl. — Tor.Un. — Warsz.Un. — Wrocł.Un.