Nazwisko i imię:
Śmiglecki Marcin S. J. (urodzony około 1560 † 1619).
Tytuł:
De Notis Ministrorvm Libri Dvo. Oppositi Iacobi Zaborouii, in coetu Caluinistico Ministri, responsioni futili ad Nodum Gordium. Avctore Martino Smiglecio Soc: Iesv, SS. Theologiae Doctore. Cum gratia & priuilegio S. R. M. & facultate Maiorum.
Miejsce i rok wydania:
Cracoviae, Excudit Franciscus Cesarius impensa propria. Anno Domini, M.DC.XVII (1617).
Opis/komentarz:
w 4ce, k. 6 nlb., str. 404. Dedykacja autora Wawrzyńcowi Gębickiemu, arcybisk. gnieźn. Pisze, że po powrocie z Włoch otrzymał dziełko Zaborowskiego przeciw sobie wymierzone. Autor przepisał cytaty z Ojców Kośc. z Mornaeusa, a już ten był famosus plagiarius. Mornaeusa zbił kardynał Peronius, jak to uznali komisarze Henr. IV, między którymi zasiadał Casaubonus. Dat. in Collegio tuo (Gemb.) archidioec. pridie Cal. Maii 1617. Poczem: Decem verorum Chrisi et eccl. ministrorum notae. Wymienia takich 10 prawdziwych oznak, po których można poznać ministrów bożych (missio, ordinatio, potestas remitt. peccata, offer. sacr., euchar. confic., sacr. administratio, in vera eccl. ministerium, verbi Dei integr., evang. fructif., miraculorum gloria). Książka jest więc drugiem, wielce zwiększonem opracowaniem tego samego tematu co „Nodus Gordius” z r. 1609. Dzieli się na księgę I (18 rozdz.) i II (26 rozdz.). Ciągle zwalcza Zaborowskiego (względnie naukę Lutra), wykazując mu nieznajomość logiki oraz fałszywość w cytatach (te fałsze oznaczone na marg. literą F). Sam okazuje ogromną erudycję teologiczną i formalno-logiczną, zwiększoną zapewne przez studja włoskie. Od str. 287 rzecz o tradycji i o niemożliwości opierania się na samem piśmie sw. Na str. 384: Miracula domestica in Poloniae Regno (o M. B. Częstochowskiej, o cudach w Lublinie, o Stan. Kostki cudach). Na str. 393—404 przedrukowuje ustęp z Civitas Dei św. Augustyna. Egz. Bibl. Jag. był własnością Domus prof. Cracov. S. J. ad S. Barb. Dopełnieniem tej pracy jest dalsza polemika z Zabor. pt. De ordinatione (ob. niżej). Jocher 4096.
Lokalizacja:
Branic. — Chrept. — Dzików — Jagiell. — Ossol. — Uniw. lwow.
Całość:
Śmiglecki Marcin S. J. (urodzony około 1560 † 1619).
De Notis Ministrorvm Libri Dvo. Oppositi Iacobi Zaborouii, in coetu Caluinistico Ministri, responsioni futili ad Nodum Gordium. Avctore Martino Smiglecio Soc: Iesv, SS. Theologiae Doctore. Cum gratia & priuilegio S. R. M. & facultate Maiorum.
Cracoviae, Excudit Franciscus Cesarius impensa propria. Anno Domini, M.DC.XVII (1617).
w 4ce, k. 6 nlb., str. 404.
Dedykacja autora Wawrzyńcowi Gębickiemu, arcybisk. gnieźn. Pisze, że po powrocie z Włoch otrzymał dziełko Zaborowskiego przeciw sobie wymierzone. Autor przepisał cytaty z Ojców Kośc. z Mornaeusa, a już ten był famosus plagiarius. Mornaeusa zbił kardynał Peronius, jak to uznali komisarze Henr. IV, między którymi zasiadał Casaubonus. Dat. in Collegio tuo (Gemb.) archidioec. pridie Cal. Maii 1617.
Poczem: Decem verorum Chrisi et eccl. ministrorum notae. Wymienia takich 10 prawdziwych oznak, po których można poznać ministrów bożych (missio, ordinatio, potestas remitt. peccata, offer. sacr., euchar. confic., sacr. administratio, in vera eccl. ministerium, verbi Dei integr., evang. fructif., miraculorum gloria).
Książka jest więc drugiem, wielce zwiększonem opracowaniem tego samego tematu co „Nodus Gordius” z r. 1609. Dzieli się na księgę I (18 rozdz.) i II (26 rozdz.). Ciągle zwalcza Zaborowskiego (względnie naukę Lutra), wykazując mu nieznajomość logiki oraz fałszywość w cytatach (te fałsze oznaczone na marg. literą F). Sam okazuje ogromną erudycję teologiczną i formalno-logiczną, zwiększoną zapewne przez studja włoskie.
Od str. 287 rzecz o tradycji i o niemożliwości opierania się na samem piśmie sw.
Na str. 384: Miracula domestica in Poloniae Regno (o M. B. Częstochowskiej, o cudach w Lublinie, o Stan. Kostki cudach). Na str. 393—404 przedrukowuje ustęp z Civitas Dei św. Augustyna.
Egz. Bibl. Jag. był własnością Domus prof. Cracov. S. J. ad S. Barb.
Dopełnieniem tej pracy jest dalsza polemika z Zabor. pt. De ordinatione (ob. niżej).
Jocher 4096.
Branic. — Chrept. — Dzików — Jagiell. — Ossol. — Uniw. lwow.