Nazwisko i imię:
Zaliwski Kasper, stud. Akad. Wil.
Tytuł:
Lament Załosny Ná pogrzeb Wielmożney Pániey Jey Mości P. Anny Kopciowny, Małżonki Wielmożnego Páná Jego Mości Páná Jędrzeia Woyny, Kráyżego W. X. Lit. Stárosty Wołkowiskiego &ć. &ć. Páná á dobrodzieiá swego M. od Kaspra Zaliwskiego Audi. Theol. Acad. Vilnen. temuż Jego M. oddány. [Tu winietka].
Miejsce i rok wydania:
W Drukárni Leoná Momoniczá, Roku Páńskiego 1616.
Opis/komentarz:
[Tytuł w ozdobnej ramie]. w 4ce, k. tyt. i k. 7 nlb. (sygn. B2). Na odwr. k. tyt. ozdobna tarcza herbowa z 4 herbami Wojnów i Kopciów, a po bokach litery: A. (nna) K. (opciowna) K. W. X. L. S. Pod tym sześciowiersz polski. Na k. A4: Rzecz przy pogrzebie JMP. Anny Kopciowny... itd. Mowa ta zawiera pochwały Kopciów. Jeden syn zmarłej na dworze Pana naszego »dworzańską się bawi«, drudzy w sławnej Akademii wil. w naukach zaprawują. Wychwala pobożność zmarłej i hojność, dla zakonu św. Franc. (w Grodnie i Brześciu). Od k. A4 verso: Lament. Jest to dłuższy wiersz poświęcony cnotom zmarłej »matka ubogich, pańskiej wizerunek hojności«. Niesiecki II 598 — Maciejowski Piśmien. III 61 — Juszyński II 357.
Lokalizacja:
Bawor. (z bibl. Birg.) — Czartor. — Uniw. Warsz.
Całość:
Zaliwski Kasper, stud. Akad. Wil.
Lament Załosny Ná pogrzeb Wielmożney Pániey Jey Mości P. Anny Kopciowny, Małżonki Wielmożnego Páná Jego Mości Páná Jędrzeia Woyny, Kráyżego W. X. Lit. Stárosty Wołkowiskiego &ć. &ć. Páná á dobrodzieiá swego M. od Kaspra Zaliwskiego Audi. Theol. Acad. Vilnen. temuż Jego M. oddány. [Tu winietka].
W Drukárni Leoná Momoniczá, Roku Páńskiego 1616.
[Tytuł w ozdobnej ramie]. w 4ce, k. tyt. i k. 7 nlb. (sygn. B2).
Na odwr. k. tyt. ozdobna tarcza herbowa z 4 herbami Wojnów i Kopciów, a po bokach litery: A. (nna) K. (opciowna) K. W. X. L. S. Pod tym sześciowiersz polski.
Na k. A4: Rzecz przy pogrzebie JMP. Anny Kopciowny... itd. Mowa ta zawiera pochwały Kopciów. Jeden syn zmarłej na dworze Pana naszego »dworzańską się bawi«, drudzy w sławnej Akademii wil. w naukach zaprawują. Wychwala pobożność zmarłej i hojność, dla zakonu św. Franc. (w Grodnie i Brześciu).
Od k. A4 verso: Lament. Jest to dłuższy wiersz poświęcony cnotom zmarłej »matka ubogich, pańskiej wizerunek hojności«.
Niesiecki II 598 — Maciejowski Piśmien. III 61 — Juszyński II 357.
Bawor. (z bibl. Birg.) — Czartor. — Uniw. Warsz.