Nazwisko i imię:
Socyn Faustus (Sozzino), Senensis (1539 † 3 marca 1604), synowiec Leliusa Socyna (pseudonimy: Dominicus Lopez Soc. Jesu, Prosper Dysidaeus, Felix Turpis v. Turpilio, Gratianus Turpio Gerapolensis).
Tytuł:
De officio hominis Christiani in hodiernis istis de religione controversiis: hoc est {cui potissimum coetui inter omnes in religione dissidentes homo christianus adhaerere debeat Libellus hoc tempore utilissimus ab anonymo quodam veritatis patrono scriptus.} Cum gratia et priuilegio Summi Pontificis et Regis Catholici excusus.
Miejsce i rok wydania:
Irenopoli typis Theophili Adamidis. 1610.
Opis/komentarz:
w 8ce, ark. 6.
Miejsce druku może oznaczać albo Amst., albo Franekerę. — Na początku przedm. H. Welsinga. (Ma to być pseudonim Vorstiusa, ale on temu zaprzeczał). Wydanie to zostało w Holandji zakazane, stąd egzemplarze sa rzadkie, o czem ob. Bock II 781. Powołanie się na przywilej Papieża i króla katolickiego ma na celu zbałamucenie czytelnika
Polemizował z tem Meisner w Brevis Consideratio Theol. Photinianorum, wydanem w r. 1619 i 1623.
Bock zwraca uwagę, że traktat „De officio” zawarty w Socyna Breves Tractatus theolog. z r. 1618 (ob. wyżej) jest inny, jak powyższa praca o podobnym tytule.
Całość:
Socyn Faustus (Sozzino), Senensis (1539 † 3 marca 1604), synowiec Leliusa Socyna (pseudonimy: Dominicus Lopez Soc. Jesu, Prosper Dysidaeus, Felix Turpis v. Turpilio, Gratianus Turpio Gerapolensis).
De officio hominis Christiani in hodiernis istis de religione controversiis: hoc est {cui potissimum coetui inter omnes in religione dissidentes homo christianus adhaerere debeat Libellus hoc tempore utilissimus ab anonymo quodam veritatis patrono scriptus.} Cum gratia et priuilegio Summi Pontificis et Regis Catholici excusus.
Irenopoli typis Theophili Adamidis. 1610.
w 8ce, ark. 6.
Miejsce druku może oznaczać albo Amst., albo Franekerę. — Na początku przedm. H. Welsinga. (Ma to być pseudonim Vorstiusa, ale on temu zaprzeczał). Wydanie to zostało w Holandji zakazane, stąd egzemplarze sa rzadkie, o czem ob. Bock II 781. Powołanie się na przywilej Papieża i króla katolickiego ma na celu zbałamucenie czytelnika
Polemizował z tem Meisner w Brevis Consideratio Theol. Photinianorum, wydanem w r. 1619 i 1623.
Bock zwraca uwagę, że traktat „De officio” zawarty w Socyna Breves Tractatus theolog. z r. 1618 (ob. wyżej) jest inny, jak powyższa praca o podobnym tytule.
De officio hominis Christiani in hodiernis istis de religione controversiis: hoc est {cui potissimum coetui inter omnes in religione dissidentes homo christianus adhaerere debeat Libellus hoc tempore utilissimus ab anonymo quodam veritatis patrono scriptus.} Cum gratia et priuilegio Summi Pontificis et Regis Catholici excusus.
Irenopoli typis Theophili Adamidis. 1610.
w 8ce, ark. 6.
Miejsce druku może oznaczać albo Amst., albo Franekerę. — Na początku przedm. H. Welsinga. (Ma to być pseudonim Vorstiusa, ale on temu zaprzeczał). Wydanie to zostało w Holandji zakazane, stąd egzemplarze sa rzadkie, o czem ob. Bock II 781. Powołanie się na przywilej Papieża i króla katolickiego ma na celu zbałamucenie czytelnika
Polemizował z tem Meisner w Brevis Consideratio Theol. Photinianorum, wydanem w r. 1619 i 1623.
Bock zwraca uwagę, że traktat „De officio” zawarty w Socyna Breves Tractatus theolog. z r. 1618 (ob. wyżej) jest inny, jak powyższa praca o podobnym tytule.