Nazwisko i imię:
Falibogowski Krzysztof F.
Tytuł:
Discvrs marnotractwa y zbytkv Korony polskiey przez Krzysztopha Franciszka Falibogowskiego. Epaminondas Atheniensibus respondit. Non potest perire R. P. in qua pauperibus iustitia administratur, Tirrani puniuntur, pondus et mensura incibariis servetur. Et insuper omnia vbi est severa disciplina adolescentum et exigua Auaritia senum;
Miejsce i rok wydania:
drukowano roku pańskiego 1625. bez m. druku {b. m.}
Opis/komentarz:
w 4ce, 8 kart (przedmowy i tyt.) Na odwr. str. tytułu herb Leliwa i pod nim 10 wier. Przypisał autor Mikołajowi Podczaszemu i Staroście Rohatyńskiemu i Prokopowi Chorążemu na Międzibożu Sieniawskim, Urzędnikom Koronnym, prozą; poczem na dwóch kartach skreślony jest wierszem obraz syna marnotrawnego. Cały dyskurs przeprowadzony w rozmowie autora z pewnym doktorem. Na karcie E1 opowiada, że czas jakiś przebywał w niewoli w Moskwie i wówczas zabawiał się pisaniem dzieł różnych i tak: Historye kościelne abo ewangelye, które kościół powszechny katolicki na niedziele jako i na święta wybranych pańskich w roku obchodzić zwykł, wierszem polskim ułożył i takowe pragnął wydać. W ciągu swego dzieła stawia rozliczne przykłady marnotrawstwa i zbytku w Polsce, jak one prędko zjadają pańskie fortuny i wraz z nimi nikną starożytne imiona rodów.
Lokalizacja:
Czartor. — Krasińs. — Ossol.
Całość:
Falibogowski Krzysztof F.
Discvrs marnotractwa y zbytkv Korony polskiey przez Krzysztopha Franciszka Falibogowskiego. Epaminondas Atheniensibus respondit. Non potest perire R. P. in qua pauperibus iustitia administratur, Tirrani puniuntur, pondus et mensura incibariis servetur. Et insuper omnia vbi est severa disciplina adolescentum et exigua Auaritia senum;
drukowano roku pańskiego 1625. bez m. druku {b. m.}
w 4ce, 8 kart (przedmowy i tyt.)
Na odwr. str. tytułu herb Leliwa i pod nim 10 wier. Przypisał autor Mikołajowi Podczaszemu i Staroście Rohatyńskiemu i Prokopowi Chorążemu na Międzibożu Sieniawskim, Urzędnikom Koronnym, prozą; poczem na dwóch kartach skreślony jest wierszem obraz syna marnotrawnego. Cały dyskurs przeprowadzony w rozmowie autora z pewnym doktorem. Na karcie E1 opowiada, że czas jakiś przebywał w niewoli w Moskwie i wówczas zabawiał się pisaniem dzieł różnych i tak: Historye kościelne abo ewangelye, które kościół powszechny katolicki na niedziele jako i na święta wybranych pańskich w roku obchodzić zwykł, wierszem polskim ułożył i takowe pragnął wydać. W ciągu swego dzieła stawia rozliczne przykłady marnotrawstwa i zbytku w Polsce, jak one prędko zjadają pańskie fortuny i wraz z nimi nikną starożytne imiona rodów.
Czartor. — Krasińs. — Ossol.