Nazwisko i imię:
Zamość — Biblioteka.
Opis/komentarz:
Księgozbiór Akademii Zamojskiej, powstały z zapisów i darów, wszedł po r. 1800 do utworzonej wtedy Biblioteki Ordynacji Zamojskiej. Biblioteka uległa zniszczeniu w czasie powstania warszawskiego 1944. Po drugiej wojnie światowej nie odtworzono jej niestety. Obok samych dzieł i rękopisów, znajdujących się dziś głównie w Bibliotece Narodowej, w Archiwum Akt Dawnych w Warszawie oraz w Woj. Arch. Państw. Lublina, istnieją liczne spisy, inwentarze, dokumenty, pozwalające odtworzyć (w przybliżeniu) stan biblioteki Akademii Zamojskiej potem Ordynacji Zamojskiej, jak przed drugą wojną brzmiał jej oficjalny tytuł (B. O. Z.). Ostatecznie Bibliotekę Ordynacji Zam. otwarto w nowym gmachu w Warszawie 19 marca 1868, ale już wcześniej przez cały wiek XIX jej właściciele starali się o nią i powiększali jej zbiory. W szczególności Stanisław Zamojski a później Tomasz Stanisław Zamojski zostawił wiadomość o Bibl. Ordyn. Zamojskich z r. 1828. On także kupił w Krakowie w r. 1814 słynne Sacramentarium tynieckie z XI wieku. Niezapomniane są także zasługi dla Biblioteki dyrektorów: Józefa Przyborowskiego, Tadeusza Korzona, Jadwigi Korzonowej, Ludwika Kolankowskiego. Bibliografia Polska wielokrotnie korzystała z ich życzliwej pomocy i wiedzy. Ok. roku 1905 ojciec mój (St. Estreicher) spisał tytuły 112 rękopisów prawnych. Niestety wiele z nich zaginęło w r. 1944. W r. 1947 resztki Bibl. Zamojskich znaleziono w Niemczech, w Goerbitsch; wróciły do Warszawy — 1848 inkun. i druków XVI wieku — zbiór 626 dokumentów — niemal kompletne archiwum Zamojskich, korespondencja — kilkaset rękopisów historycznych i literackich. Rękopisy Bibl. Zam., które ocalały z drugiej wojny światowej i znajdują się w Bibl. Nar. opracowane zostały w Inwentarzu Barbary Kocównej i Krystyny Muszyńskiej, wydanym w Warszawie w r. 1967. Obszerne informacje o tej Bibliotece — B. Horodyski, Zarys dziejów Bibl. Ord. Zam., w: Studia nad książką poświęcone pamięci K. Piekarskiego, Wrocław 1951, str. 259—341. Nadto należy zwrócić uwagę na następujące prace: Archiwum Jana Zam., Warszawa 1906—1948, (wyd.): Sobieski W., Siemieński L., Lepszy K. — Chwalewik E., Zbiory polskie, Warszawa 1927, II, str. 302—307. — Dembowski Jan, Skarby kultury wracają, w: Odrodzenie, czerwiec, 1947. — Hahn W., Griechische und Lateinische Handschriften der Zam. Bibl., w: Wochenschrift für Klass. Philol., 1900, nr 48; tenże, Rękopisy Bibl. Ord. Zam., w: Muzeum, XV: 1899, str. 714—717. — Hornowska M., Inwentaryzacja materiałów, w: Prace Nauk. Oddz. Warsz. Kom. do badania dziejów wych. i szkolnictwa, 1927, str. 56—60. — Horodyski B., Fragm. katalogu dokumentów pergaminowych Biblioteki Ordynacji Zamojskiej, w: Przegl. Hist., XXXVI: 1946, str. 96—119; tenże, Straty Biblioteki Ordynacji Zamoyskiej, w: Straty bibliotek i archiwów warszawskich w zakresie rękopiśmiennych źródeł historycznych, III, Warszawa 1955, str. 3, 319—374. — Jachimecki Z., Kolekcja pieśni i psalmów XVI w., Kraków 1912. — Jaworski Al., Zamosciana w Bibl. Łop. w Lublinie, w: Kronika Pow. Zam., I: 1918, nr 14, str. 18—19. — Kozerska Helena, Straty w zbiorze rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie w czasie I i II wojny światowej, w: Prace Biblioteki Uniw. w Warszawie, 1960, str. 134. — Lelewel J., Bibl. ksiąg dwoje, 1826, II, str. 100—102, 163—4. — Pianko Gabr., Powstanie bibliotek i archiwów w Polsce w epoce Humanizmu i Reformacji, w: Meander, IX: 1954, nr 1, str. 3—32. — Woliński J., Bibl. Zamojska w stulecie jej otwarcia, w: Stolica, XXIII: 1968, str. 4—5.
Całość:
Zamość — Biblioteka.
Księgozbiór Akademii Zamojskiej, powstały z zapisów i darów, wszedł po r. 1800 do utworzonej wtedy Biblioteki Ordynacji Zamojskiej. Biblioteka uległa zniszczeniu w czasie powstania warszawskiego 1944. Po drugiej wojnie światowej nie odtworzono jej niestety. Obok samych dzieł i rękopisów, znajdujących się dziś głównie w Bibliotece Narodowej, w Archiwum Akt Dawnych w Warszawie oraz w Woj. Arch. Państw. Lublina, istnieją liczne spisy, inwentarze, dokumenty, pozwalające odtworzyć (w przybliżeniu) stan biblioteki Akademii Zamojskiej potem Ordynacji Zamojskiej, jak przed drugą wojną brzmiał jej oficjalny tytuł (B. O. Z.). Ostatecznie Bibliotekę Ordynacji Zam. otwarto w nowym gmachu w Warszawie 19 marca 1868, ale już wcześniej przez cały wiek XIX jej właściciele starali się o nią i powiększali jej zbiory. W szczególności Stanisław Zamojski a później Tomasz Stanisław Zamojski zostawił wiadomość o Bibl. Ordyn. Zamojskich z r. 1828. On także kupił w Krakowie w r. 1814 słynne Sacramentarium tynieckie z XI wieku. Niezapomniane są także zasługi dla Biblioteki dyrektorów: Józefa Przyborowskiego, Tadeusza Korzona, Jadwigi Korzonowej, Ludwika Kolankowskiego. Bibliografia Polska wielokrotnie korzystała z ich życzliwej pomocy i wiedzy. Ok. roku 1905 ojciec mój (St. Estreicher) spisał tytuły 112 rękopisów prawnych. Niestety wiele z nich zaginęło w r. 1944. W r. 1947 resztki Bibl. Zamojskich znaleziono w Niemczech, w Goerbitsch; wróciły do Warszawy — 1848 inkun. i druków XVI wieku — zbiór 626 dokumentów — niemal kompletne archiwum Zamojskich, korespondencja — kilkaset rękopisów historycznych i literackich.
Rękopisy Bibl. Zam., które ocalały z drugiej wojny światowej i znajdują się w Bibl. Nar. opracowane zostały w Inwentarzu Barbary Kocównej i Krystyny Muszyńskiej, wydanym w Warszawie w r. 1967.
Obszerne informacje o tej Bibliotece — B. Horodyski, Zarys dziejów Bibl. Ord. Zam., w: Studia nad książką poświęcone pamięci K. Piekarskiego, Wrocław 1951, str. 259—341.
Nadto należy zwrócić uwagę na następujące prace: Archiwum Jana Zam., Warszawa 1906—1948, (wyd.): Sobieski W., Siemieński L., Lepszy K. — Chwalewik E., Zbiory polskie, Warszawa 1927, II, str. 302—307. — Dembowski Jan, Skarby kultury wracają, w: Odrodzenie, czerwiec, 1947. — Hahn W., Griechische und Lateinische Handschriften der Zam. Bibl., w: Wochenschrift für Klass. Philol., 1900, nr 48; tenże, Rękopisy Bibl. Ord. Zam., w: Muzeum, XV: 1899, str. 714—717. — Hornowska M., Inwentaryzacja materiałów, w: Prace Nauk. Oddz. Warsz. Kom. do badania dziejów wych. i szkolnictwa, 1927, str. 56—60. — Horodyski B., Fragm. katalogu dokumentów pergaminowych Biblioteki Ordynacji Zamojskiej, w: Przegl. Hist., XXXVI: 1946, str. 96—119; tenże, Straty Biblioteki Ordynacji Zamoyskiej, w: Straty bibliotek i archiwów warszawskich w zakresie rękopiśmiennych źródeł historycznych, III, Warszawa 1955, str. 3, 319—374. — Jachimecki Z., Kolekcja pieśni i psalmów XVI w., Kraków 1912. — Jaworski Al., Zamosciana w Bibl. Łop. w Lublinie, w: Kronika Pow. Zam., I: 1918, nr 14, str. 18—19. — Kozerska Helena, Straty w zbiorze rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie w czasie I i II wojny światowej, w: Prace Biblioteki Uniw. w Warszawie, 1960, str. 134. — Lelewel J., Bibl. ksiąg dwoje, 1826, II, str. 100—102, 163—4. — Pianko Gabr., Powstanie bibliotek i archiwów w Polsce w epoce Humanizmu i Reformacji, w: Meander, IX: 1954, nr 1, str. 3—32. — Woliński J., Bibl. Zamojska w stulecie jej otwarcia, w: Stolica, XXIII: 1968, str. 4—5.